23
May
2012
0

Cumhuriyet Kitap Kulübü, Üye No: 4231

”Artık bir aptalı kendi kendime aşağılarken, lokantada garsona itiraz ederken, üst dudağımın derisiyle oynarken, bazı kitapları bitirmeden bir köşeye atarken, kızımı öperken, cebimden para çıkarırken, şakacı ve mutlu bir tavırla birileriyle selamlaşırken, kendimi onu taklit ederken yakalıyorum. Elimin, kolumun, bileklerimin ya da sırtımdaki benin onunkine benzemesi değil bu. Beni korkutan, ürperten ve çocukluğumdaki ona benzeme özlemini hatırlatan bir şey: Her erkeğin ölümü babasının ölümüyle başlar.” – Orhan Pamuk, Manzaradan Parçalar

 

Bu yazıları da beğenebilirsiniz

Kırmızı Saçlı Kadın – Bir garip Orhan Pamuk Romanı
Bir kalem, bir silgi almaya vaktiniz var mı?
Kafamda Bir Tuhaflık – Orhan Pamuk
”Masumiyet Müzesi” üzerine…
  • Bazen çok sevdiğimiz insanların sevdiğimiz yada sevmediğimiz huylarını taklit edebiliyoruz.. Bu elimizde olmadan gelişen bir durum aslında..